Ambachten in Azië en België

This story was posted under the categories: Belgium, Food & Drinks

Op 8 Februari 2009 was het weer Dag Van De Ambachten, de gelegenheid voor de serieuze hobbyist of de familiale ambachtelijke bedrijven om hun deuren open te zetten voor de bezoekers. Uit het grote aanbod hebben wij 4 ambachtslui geslecteerd. Niet zomaar, maar omdat we min of meer dezelfde ambachten in Azië aan het werk hadden gezien. En we wilden dus wel eens weten hoe verschillend het er hier in ons Belgenlandje aan toe gaat…

De eerste stop was Georgette Jacomin, een vrouw uit Embourg die papier maakt. We vergelijken met Myanmar, waar we op het Inle Lake een productie van papieren parasollen konden bezoeken. Het grootste verschil is natuurlijk dat deze vrouw niet van haar hobby hoeft te leven en dat ze het dus gemoedelijker aanpakt. Ze werkt vanuit haar keuken en gebruikt als basisproduct overschot papier van de lokale drukkerij. Maar het procédé is weliswaar hetzelfde gebleven: weken, scheppen, drogen…

De tweede stop was Chocolats Delvaux, een chocolatier-patissier in Luik. We hebben natuurlijk geen chocolatier bezocht in Azië, maar wel een bakkerij in Solo, Indonesië. Wat ons daar toen opviel was dat de broodjes en koeken gewoon de op de grond werden uitgelegd vooraleer ze werden verpakt of verkocht. Dat was gelukkig anders in Luik, waar de keuken glimde van de inox en alles proper op plateaus werd gedragen.

Onze verbazing was trouwens groot wanneer we op de lijst van ambachten ook Batik zagen staan. Batik is een indonesische kunst van schilderen op stof, waarbij er gebruik wordt gemaakt van was. In Indonesië is dat dan ook de standaard verftechniek voor de traditionele kledij en wordt het dus al snel “grootschalig”, met enkele 10-tallen mensen die de verschillende stappen uitoefenen: was aanbrengen, in een bad met kleurstof leggen, laten drogen en herhalen … Hier in België wordt het bij Artesoie wat kunstzinniger aangepakt met vlotte lijnen en eigen designs. Er komen dan ook geen stempels en kleurbaden aan te pas. De werkkledij in Azië was ook net wat lichter

Om af te sluiten is er natuurlijk niets zo populair als zelf alcohol stoken. Zelfgestookte alcohol hebben we zowat overal kunnen drinken in Azië, maar we hebben slechts een maal een “officiele” stokerij bezocht. De doordringende geur bij het binnenkomen van The Belgian Owl Distillery was hier dezelfde maar zelfs de antieke ketels waren supermodern vergeleken met de doe-het-zelf aanpak van onze aziatische vrienden. Ik denk niet dat ze daar een even streng controlemechanisme hebben voor de alcoholproductie