Fietsen van Brussel naar Oostende

This story was posted under the categories: Vlaanderen Fietsroute, Belgium

 Zoals  jullie al hebben kunnen lezen, zijn we begonnen aan de Vlaanderen Fietsroute. Wegens wind en regen zijn we echter al na 4 dagen huiswaarts gekeerd met de trein vanuit Oostende, maar we willen jullie toch enkele leuke opmerkingen niet weerhouden. We hebben onze ogen en oren opengehouden en ons afgevraagd wat nu het verschil juist is tussen gaan fietsen in Azië en in België. Niet zo verschillend, of toch?

Het Weer

Het begint natuurlijk allemaal met het weer. 2 dagen volle zon en verbrand, dan een dag ijskoud en dan een dag regen. Dat was natuurlijk te verwachten, maar als er dan nog eens een 5 beaufort windje bijkomt is de pret er snel af.

De Mensen

Vlak bij en toch zo anders. In Azië begrepen we met moeite wat de mensen zeiden tegen ons, maar in de Vlaanders was het niet veel beter. Het begon in Oost-Vlaanderen bij de mensen van Giesberge (Geraardsbergen) en het werd alleen maar erger naarmate we verder westwaarts trekken. Wat denk je bvb van aan het stukje “surtoute omda’k peure hadde”, gehoord in een café te Veurne. De Fransen zitten daar natuurlijk niet ver vanaf.

Het Eten

Het lag misschien aan de route, maar eten vinden was niet zo makkelijk als we hadden verwacht. Zelfs de alomtegenwoordige bakkers en frietkoten bleven achterwege op het platteland en natuurlijk ligt gans België zo goed als lam op Zondag en Maandag. We hebben onze toevlucht dan maar gezocht tot brasseriën, waar we ontdekten dat dagsoep overal synoniem staat voor tomatensoep. We hebben ons wel tegoed gedaan aan de lokale specialiteiten: Toebakspalulen (tabakspannekoeken) in Wervik, Hoppepaté uit Poperine en Kletskoppen van Veurne.

Slapen

In onze poging om ons reisbudget onder controle te houden, ttz dat een weekje fietsen minder zou kosten dan een last-minute naar Sicilië, hebben we 2 nachten in een trekkershut geslapen en 1 nacht in een bed-and-breakfast. Trekkershutten vallen eigenlijk het beste te vergelijken met een tuinhuisje: een houten constructie met raampjes vanvoor en zonder isolatie. Ze zijn wel voorzien van een elektrisch vuurtje, kookplaat, 4 bedden en een tafel. Het sanitair is gemeenschappelijk met de aangrenzende camping (De Gavers in Geraardsberge) of is het toilet van de bijhorende brasserie (De Balokken in Wervik). Een nachtje in zo’n hut kost je 32 EUR. Misschien wel een koopje als je met 4 bent, maar met 2 vinden wij dat toch nog duur en hadden wij heimwee naar ons 4 sterrenhotel aan 8 EUR per nacht in Vietnam… De bed-and-breakfast was dan 40 EUR per nacht, maar je kreeg er wel je eigen douche en lakens bij. De prijs van de mooiste locatie gaat naar Wervik, waar we op een eilandje in het midden van de Leie sliepen.

De Route

We deden het natuurlijk allemaal om ons Vlaanderenlandje wat beter te leren kennen en dat is zeker gelukt. De route heeft ons over talrijke wielerklassiekers geleid zoals De Bosberg, De Muur van Geraardsbergen, De Hotton, De Kluisberg en de Kemmelberg. De Vlaamse Ardennen hebben hun naam niet gestolen!

We ontdekten charmante steden zoals Geraardsbergen, Menen, Wervik, Ieper, Poperinge en Veurne. We leerden dat niet alleen Brussel een Manneken Pis heeft, maar Geraardbergen er ook eentje heeft.

In de Vlaanders ben je natuurlijk ook nooit ver weg van de realiteit van de wereldoorlogen, de Dodengang en de Ijzertoren in Diksmuide en talloze oorlogskerkhoven rondom Ieper.

Je leest het al, we hebben veel bijgeleerd en gezien. Opdracht dus geslaagd!