Lac Léman tot de middellandse zee
This story was posted under the categories: Cycling, Zuid-Frankrijk
Een zonnige en culinaire tocht doorheen Zuid Frankrijk … of toch niet? De verwachtigingen waren hoog, de spieren stonden scherp, maar helaas heeft Frankijk het ons niet makkelijk gemaakt om zijn charmes te ontdekken.
Het begon allemaal best goed, met een aangename vlucht naar Genève en een rustig fietstochtje tot in het centrum van de stad. De zon was van de partij en we konden genieten van een lekkere kaasfondue in de oude binnenstad.
Helaas was het gezelschap van de zon van korte duur en diezelfde namiddag nog, begon het te overtrekken en kwam de wind opzetten. Met een fikse wind op kop beukten we dan ook langs het meer, onderweg naar onze camping Pointe Bise (niet echt een aanrader trouwens).
‘s Anderdaags beginnen we aan onze tocht. Die zal eerst de route Du Léman à la Mèr volgen tot in Loyettes. Van daar schakelen we over op De Groene Weg naar Saintes-Maries-De-La-Mer.
Nota: voor de geïnteresseerden, de Léman à la Mèr is nog niet klaar. Vanuit Geneve rij je best tot Chancy en dan richting Valleiry in Frankrijk. Tussen Valleiry en Seyssel is de route heel goed afgepijld. Vanaf Seyssel kan je niet meer op wegwijzers rekenen. Een afdruk van de kaartjes op hun website zorgt wel dat je de route min of meer kan volgen, al is het niet altijd heel makkelijk te weten welke weg je moet nemen. Een tip: de GR paden zijn niet zo geschikt om op te fietsen 
In Zwitserland en de Haute Savoie, is de Rhône nog een bergrivier, die zich tussen de hoge pieken doorkronkelt. Dat zorgt voor een prachtige fietsdag met mooie afwisselende zichten.
Seyssel was een aangename stop en langs de rand van Rhone, die hier al aardig wat breder is geworden, konden we voor 18 EUR een volledig avondmaal op de kop tikken, voorgerecht, hoofdgerecht, kaas, dessert en drank inbegrepen. Een ideaal einde van onze eerste fietsdag!
Op de tweede dag laat de bewegwijzering ons reeds snel in de steek. Op goed geluk volgen we een groep Compostella-wandelaars langs een weg dat volgens onze kaart wel eens de juiste zou kunnen zijn. Maar na een kilometer of zo blijkt het toch niet echt een geschikt fietspad.
Met wat omzwermingen langs onverharde wegen, die op zich wel enorm mooi zijn, komen we dan toch weer op de juiste route terecht. We fietsen over een eiland in het midden van de Rhone en komen langs het Lac du Lit du Roi, een adembenemende baai met bergen op de achtergrond. Ideaal voor een vroege picknick voor we onze afdaling van de Rhone vervolgen.
De dag verloopt verder langs een perfect fietspad en we komen al spoedig aan in La Bruyère. Een typisch dorpje in de Haute-Savoie, klein, leeg en absoluut dood. Op maandag blijven bakker, beenhouwer en kruidenier lekker gesloten, dus inkopen doen lukt niet. De Camping Municipal doet meer denken aan een kerkhof voor overleden caravans en we keren wat terug op onze passen om op de camping in Murs et Gélignieux te overnachten. Op de valreep kunnen we nog binnen; het seizoen loopt op zijn einde en ‘s anderdaags gaan de poorten dicht tot de volgende zomer.
Die nacht horen we voor het eerst regen op onze tent en de volgende ochtend is het koekenbak: regen, regen en nog eens regen. Ondanks onze poncho’
s geraken onze voeten en haar nat. We beslissen een binnenweg te nemen en rijden al spoedig op de bekende Groene Weg (Maastricht – Middellandse Zee). De regen blijft aanhouden en aangekomen op de camping in Meyrieu-Les-Etangs, beslissen we een chalet te huren om toch op te drogen.
De volgende ochtend is het erg mistig en grijs. We weten het op dat ogenblik nog niet, maar we zullen die dag als bij wonder tussen de regenbuien navigeren en geen druppel neerslag tegenkomen. De dikke mist zorgt ondertussen wel voor wondermooie herfstscenes die in September hun tijd lang voor zijn.
Tegen de middag komen we aan in Hauterives, waar we na een uitgebreid warm middagmaal het Palais Idéal du Facteur Cheval gaan bezoeken. Het “paleis” werd steen per steen door één man, postbode van beroep opgebouwd. Het paleis werd pas beroemd (en beschermd) toen er een slimme politicus verklaarde dat dit het enige voorbeeld ter wereld was van “naïeve kunst”.
De postbode begon aan zijn levenswerk in 1879 en werkte er 33 jaar lang aan. Het valt op hoe hij zich inspireert van vele culturen en religies en hoe hij zijn paleis versiert met allerhande uitspraken. Ons deed het veel denken aan de boedhistische tempels die we in Indonesië zagen, zoals bijvoorbeeld Borobodur.
Na deze langgerekte middagpauze zetten we koers voor Saint-Donat-sur-l’Herbasse waar de plaatselijke campinguitbater de vriendelijkheid heeft om ons een tafel en twee stoelen te lenen. Zo hoeven we niet op de natte grond te eten.
Wij profiteren er van om onze etenszak eens leeg te maken. Het zal de lezer misschien interesseren om te weten welk eten 2 vakantiefietsers zoal meesleuren. Zoals je ziet hoeven we ons niets te ontzeggen 
De eerlijkheid gebiedt mij wel te melden dat we vlak voor de foto een Netto supermarkt waren gaan plunderen voor het avondeten en ontbijt. Dus het meeste zal de volgende dag niet meer ingepakt moeten worden.
Die avond begint het weer te gieten en we vertrekken ‘s ochtends alweer met een grauwe lucht boven het hoofd. De moraal zakt snel als we horen dat het slechte weer nog minstens 3-4 dagen zou aanhouden. De boeren zijn echter tevreden, het was een uitzonderlijk warme en droge zomer en na 4 maanden is de regen een welkome afwisseling. Wij denken er helaas anders over…
Die namiddag gaan we over een enorm mooi bergpas(je), Pas de Lauzun. De zon komt ons voorwaar even vergezellen en zorgt dat we met volle teugen kunnen genieten van de klim en het zicht op de bergen waartussen we de nacht zullen doorbrengen.
Ondanks de vele campingcars die we overdag zagen rondrijden, bleek Saou helemaal verlaten van toeristen. De twee campings zijn leeg en we voelen ons allerminst op ons gemak wanneer de pikdonkere nacht zijn intrede doet. We liggen gans achteraan op een berg en zijn de enigen op de camping. Zelfs de eigenaar blijft niet ter plekke.
De volgende ochtend is de zon alweer verdwenen en worden de wolken opnieuw onze vaste reisgezel. We komen zelfs in een heuze storm terecht en moeten noodgedwongen een uur schuilen in een bushokje, wachten dat de slagregen en rukwinden wat minderen.
Vermits de natuur niet mee wilt, gaan we in Suze-La-Rouse de culturele tour op en bezoeken er een middeleeuws kasteel, befaamd omdat het doorheen de eeuwen is uitgebreid en zich dus uitstekend leent om de verschillende bouwstijlen te bestuderen. Op dit ogenblik is de Université du Vin er gevestigd, maar helaas konden we daar geen praktische cursus volgen
Een beetje verder ligt Rochegude, de helft van onze tocht, als we onze reisgids moeten geloven. Gezien Ine wat ziekjes wordt en het weer er écht niet neigt om kamperen aangenaam te maken, checken we in bij een Chambre d’Hotes en slapen die nacht in een lekker warm en zacht bed. Morgen wordt het misschien beter weer … en in elk geval, is het Journée du Patrimoine en hebben wij Orange en Avignon op het programma staan.
Deel 2: Rochegude – Montpellier – coming soon