Dwars door Noord-Engeland
This story was posted under the categories: Cycling, Engeland, Noord-Engeland
Engeland is blijkbaar niet zo’n populaire bestemming voor de Belg. Wanneer we polsen naar ervaringen bij kennissen komen we vaak niet verder dan city trips naar Londen of trekkings in Schotland. Onterecht, zo blijkt na 14 dagen fietsvakantie zigzaggend door het noorden van Engeland. Onze route brengt ons van het Oosten (Hull) naar het Westen (Keswick) en dan weer terug naar het Oosten (Berwick-Upon-Tweed). Hierbij passeren we enkele van de knapste Nationale Parken en bekendste fietsroutes.
Het Kanaal
Het is begin Oktober wanneer we met de P&O nachtferry vanuit Zeebrugge vertrekken. Tussen de auto’s, bussen en vrachtwagens voelen we ons nogal klein en nietig. We rijden binnen, knopen de fietsen vast in het ruim en checken-in. De kajuit is alvast veel ruimer dan onze tent, dus we kunnen er best nog even van genieten. Aan boord worden we getrakteerd op een overdadig buffet: chips, pudding, rosbief … meteen een voorsmaakje van de engelse eetcultuur. Dikgegeten kruipen we onder de lakens en worden in slaap gewiegd door de golven.
De volgende ochtend hebben we amper tijd om te ontbijten. We zijn al aangekomen in Hull en we kunnen niet wachten om te beginnen fietsen. Het is alvast een plezier om met zulk een gemak je eigen fiets naar het buitenland te brengen.Onze route volgt een zelfontworpen combinatie van fietsroutes, National Cycleways zoals die in Engeland noemen.
De meeste langeafstandroutes worden onderhouden door Sustrans. Ze worden aangeduid door nummers, maar sommige van de populairdere routes krijgen ook namen zoals de Coast To Coast, Pennine, Hadrian’s Cycleway, enz. De meeste hiervan zullen we dan ook gedeeltelijk volgen in de loop van onze tocht.
York
Op de eerste bordjes hoeven we alvast niet lang te wachten, we zijn nog maar net de boot uit of we passeren al een eerste route-aanduiding. We verlaten de drukke wegen rond Hull en zetten koers naar York. De route leidt ons door kleinere dorpjes en een paar steden zoals Beverley. Het valt op dat er hier zeer veel outdoor winkels zijn en dat waterbestendige kledij hier makkelijk te verkrijgen is. Gelukkig houden wij het droog. Dat zal zelfs de ganse vakantie zo zijn, de weersgoden zijn ons duidelijk goed gezind.
De eerste grote trekpleister die we aandoen is York, een stad met rijke geschiedenis, markten, de Shambles en de York Minster. Na het bezoek gaan we op zoek naar wat gedetailleerde fietskaarten, maar komen van een kale reis terug. Het wordt hier in het algemeen moeilijk om kaarten te vinden van de Sustrans routes. Gelukkig hadden we thuis al wat materiaal kunnen verzamelen en zijn de routes onderweg prima afgepijld.
Na York komen we definitief op het platteland terecht. We rijgen de gehuchtjes aan elkaar, fietsen over golvende plateaus en langs talloze kerkjes. Het fietsen gaat vlot zonder al te veel hoogteverschillen en de grootste moeilijkheid is het vinden van campings, die zijn in deze minder toeristische gebieden erg schaars.
Yorkshire Dales
Aan de hoeveelheid campings komt verandering wanneer we nabij Ilkley het Yorkshire Dales National Park binnenrijden. Dit enorm reservaat is genoemd naar de vele valleien. Als de natuur voordien reeds knap was, wordt het hier werkelijk indrukwekkend! De heuvels zijn meer uitgesproken en we krijgen knappe uitzichten over de valleien. De weides zijn omzoomd met de typische stenen muurtjes en tussen al dat moois worden we om elke bocht getrakteerd op een historisch dorpje of gebouw.
We passeren de ruïnes van Bolton Abbey en Bardon Tower. Dat het hier ook een paradijs is voor wandelaars is duidelijk wanneer we in Appletreewick aankomen. Het krioelt er van de mensen, allen voorzien van een stevig paar wandelschoenen en een wandelstok. Andere fietsers zijn er echter niet te zien.
We fietsen nog even verder langs de rivier Wharfe en slaan dan af richting Coverdale, een volgende vallei. Daarvoor moeten we wel een col over via een helling van meer dan 25%. Het is dan ook hijgend en puffend dat we, de fiets duwend, aankomen op de hogergelegen weides. De beloning is echter in verhouding. Een rustig wegje leidt ons over het plateau en naar beneden. De zwarte schapen liggen links en rechts van ons te grazen en de beekjes stromen er duchtig op los.
Om de dag af te sluiten, bezoeken we de watervallen van Aysgarth en spenderen de nacht voor de eerste keer in de knusse gezelligheid van een engelse Bed & Breakfast.
Hoewel we met de tent op weg zijn, zullen we toch regelmatig gebruik maken van B&Bs. Dat is een britse uitvinding en de kwaliteit van de gelegendheden zijn er dan ook vaak top. Je wordt verwelkomt met thee en scones en als ontbijt mag het full tradional breakfast niet ontbreken. Dit bestaat uit een eerste gang met yoghurt, muesli en fruit gevolgd door het warme gerecht: bonen, champignons, bloedworst, spek, eieren, worst, tomaten, gefrituurde toast, enz. Aan hoeveelheid eten zal het de fietser hier alvast niet ontbreken.
Na drie dagen verlaten we in dikke mist de Yorkshire Dales naar het Westen. Spijtig van het weer want we passeren nog een aantal indrukwekkende bergen die zich aan ons zicht onttrekken. Maar erg is het niet, tegen de avond is de hemel weer helder en kunnen we uitkijken naar het volgende Nationale Park.
Lake District
Lake District is een van de bekendste parken van Engeland. In tegenstelling tot de Dales zijn de bergen hier hoger en minder afgerond. Zijn populariteit heeft het vooral te danken aan de mooie meren die tussen de bergen verscholen liggen. In Windermere komen we samen met half Engeland aan voor het laatste warme weekend van het jaar. De overrompeling is compleet, de auto’s staan kilometers lang in de file en langs het meer is het een drukte van jewelste.
Het wordt ons allemaal al snel te veel en we rijden verder langs het meer. Om de paar minuten stoppen we om alweer een foto te trekken. De magnifieke uitzichten volgen elkaar hier in hoog tempo op. Lake Windermere, Ambleside, Rydal, Grasmere … en dat is dan nog maar dag één! We kunnen de engelsmannen geen ongelijk geven en zouden hier ook graag de weekends komen doorbrengen.
De volgende dag gaan we verder naar het Noorden. We volgen de fietsroutes en verlaten de drukkere banen. We rijden kilometers langs het pikzwarte water van Thirlmere en passeren nog langs een steencirkel voor we aankomen in Keswick, onze laatste stop in Lake District en een droom voor elke kampeerder.
Op de camping van de Friendly Caraving Club, staat onze tent op meters van de rand van het meer. Rondom het meer poseren de indruk
wekkende bergen en op het water drijven massa’s eenden en gansen. De perfecte setting voor een campside lunch en dinner!
Hadrian’s Wall
Wat weemoedig laten we Lake District achter ons en beginnen via een oude spoorweg aan onze terugtocht richting Oosten. In de uitlopers van de bergen genieten we van een vlotte fietsdag terwijl we steeds verder afdalen. De zon is ook vandaag van de partij en het is hier aangenaam rustig nu we de toeristische steden achter ons laten.Ter hoogte van Carlisle pikken we in op Hadrian’s Cycleway. Deze route volgt de muur die de romeinse keizer Hadrianus had laten bouwen ter verdediging van de Noordelijke grens van zijn rijk. Hoewel de naam veelbelovend klonk, is de route best ontgoochelend. De muur wordt slechts zelden van dichtbij gevolgd en waar het dan gebeurt is het vaak nog aan toeristische centra waar je moet betalen om ze te bezoeken. Het is dus kwestie van de route te verlaten om dan wat verder de muur te bezoeken.
Wij maken dan ook een zijsprong ter hoogte van Once Brewed, waar de muur bovenop een klif doorloopt en zorgt voor spectaculaire beelden bij zonsopgang.
De route doorkruist verder het ganse land en brengt ons zo tot in Newcastle. Een grote stad zoals we ze deze vakantie nog niet zijn tegengekomen. We profiteren ervan voor een namiddag bezoekje en trekken tegen de avond naar een camping aan de kust. Vanaf hier is het binnenland achter ons en vervolgen we via de kust.
Coast & Castles
Met de zee aan de rechterkant nemen we de ferry over de Thyne. We volgen hier een route die eigenlijk de ganse oostkust van Engeland verbindt. We haken in ter hoogte van Thynemouth en zijn priorij. De kust is hier veel minder commercieel uitgebaat dan in België. Er is geen hoogbouw en er zijn zelfs vaak stukken waar helemaal geen huizen staan.
De bewijzering brengt ons langs torens allerhande, de ene keer een vuurtoren, dan weer de torens van een oude burcht. De kastelen beginnen reeds in Warkworth, maar worden steeds groter en groter tot we aankomen in Bamburgh. Daar stoten we op een mastodont die reeds eeuwen de engelse kust bewaakt.
Vanaf Bamburgh zien we het volgende kasteel reeds liggen. Lindisfarne Castle ligt namelijk in zee op een eiland met de speciale naam Holy Island. Om er te raken moet je wachten op laagtij om dan tussen het terugtrekkende water naar het eiland te fietsen. Een pelgrimspad is zelfs nog avontuurlijker en loopt tussen houten paaltjes zelfs recht door zee. We genieten nog even van dit fotogeniek eiland voor we koers zetten naar onze eindbestemming.
Berwick-Upon-Tweed ligt niet meer ver af, maar de route beloont ons op het einde nog met een mooi stukje off-road langs kliffen en over grasweiden. We blijven nog een avondje hangen in Berwick en genieten van de cafés en restaurantjes. Morgen nemen we de trein richting Schotland en sluiten we definitief af met een bezoekje aan Edinburgh. Je kan er ook met de fiets naartoe en meteen aansluiten voor een tochtje Schotland. Als je tijd hebt natuurlijk …
