Trekking Op Elba, Italië

This story was posted under the categories: Elba, Hiking, Italy

Elba is bij de Belgen vooral gekend als het italiaanse eiland waar Napoleon in ballingschap verbleef. Als wandelbestemming moet het in populariteit mijlenver onderdoen voor zijn grote buur, Corisca, maar dat betekent niet dat Elba minder mooi is.

Wij gingen 4 dagen het eiland verkennen en namen de Grande Traversata Elbana (de grote doorsteek van Elba) als leidraad. Er is online bitter weinig informatie te vinden over deze wandelingen, dus zullen we ze hier wat uitvoeriger bespreken voor de andere liefhebbers.

Van Brussel Naar Cova (Elba)

Ryanair bood ons ook deze keer een goedkope vlucht. Voor enkele tientallen euro’s vlogen ze ons tot in Pisa, gekend van zijn scheve toren en hordes Japanse toeristen voor wie Pisa slechts een stop is tussen Rome en Parijs.

Wij houden het wat bescheidener en proberen van Pisa in Elba te geraken. In het hoogseizoen (zomer) zijn er directe treinverbindingen van Pisa Centrale tot aan de ferry haven van Piombino Marittima. In het laagzeizoen moeten we het echter doen met een boemeltrein tot Campiglia en de aansluitende bus. Al bij al een aangename rit door het fraaie toscaanse landschap.

Eenmaal aangekomen in Piombino, heb je de keuze, je kan naar drie havens varen: Portoferraio, Rio Marina en Cavo. Als je de G.T.E wil wandelen kan je best naar Cavo varen. Dat waren wij ook van plan, maar helaas was de aanlegpier van Cavo in herstelling en moesten we dus naar Rio Marina. Het ticketje kost zo’n 6 EUR per persoon en de boot brengt je op een goed half uur naar het eiland.

Idee: Wie nog sneller wil gaan kan zelfs vliegen met Silverair. Alleen in het hoogseizoen.

Dag 1: Cova naar Porto Azurro (8 uur)

Onze eerste nacht brengen we door in een albergo in Cavo, Hotel Ginevra. Een schamel zaakje dat zijn beste jaren heeft gehad, maar wel op enkele luttele meters ligt van het begin van de Grande Traversata.

De avond voordien hadden we een ingetekende kaart gekocht in een souvenirwinkeltje. Elba is niet zo groot en elke kaart is gedetailleerd genoeg om de route op te volgen. Ondanks de goede bewegwijzering bleek dit toch enkele malen nodig.

De tocht begint meteen met een lange klim naar de Monte Grosso (348m) vanwaar we onze eerste panoramische zichten hebben op het noordelijke deel van Elba, de haven van Portoferraio en Cavo aan onze voeten.

Het wandelen gaat moeizaam over rotsachtige padjes. We dalen en klimmen en 5 uur later staan we op de Monte Capannello (406m) nabij de stad Rio Nell’Elba. We twijfelen of we ons einddoel vandaag wel zullen halen, op de kaart hebben we blijkbaar nog maar de helft van onze tocht gedaan. Daarenboven valt de route wat tegen, de vele stenen laten je niet toe om rond te kijken, je moet constant opletten waar je je voeten zet.

Toch beslissen we door te bijten en onze volharding wordt beloond. Er volgt nog een erg stijle klim naar de hoogste top van vandaag, de Cima del Monte (516m) en vandaar lopen we over een mooi pad vlak op de bergkam.

We kijken links en rechts neer op de zee en hebben een fantastisch zicht op het kasteel Volterraio dat zich scherp aflijnt tegen de blauwe zee.

Vanaf hier gaat het bergaf en lopen we langs olijfbomen en wijngaarden naar Porto Azzuro. We trekken in een tweesterrenhotelletje en genieten daarna van een welverdiende Gelato op het grote plein langs het water.

Dag 2: Casa Marchetti naar Marina Di Campo (7h)

De dag begint met een busrit van Porto Azzuro naar Casa Marchetti, waar we de Grande Traversata Elbana weer oppikken. We wandelen vandaag door het midden-deel van het eiland. Het traject ligt lager dan gisteren en is ook heel wat vlakker.

De wandeling start met een klim naar een eerste hoogtepunt, via beekjes en grote bossen. Dit deel is duidelijk minder goed bewegwijzerd en we moeten een paar keer op onze stappen terugkeren om de juiste route te vinden. Vanop de hoogte kunnen we regelmatig uitkijken op de zee en aan de noordkant op de grote havenstad Portoferraio.

Daarna gaat het gemoedelijk doorheen de bossen richting Monte S. Martino, het tweede hoogtepunt en van waar je de zee in het Noorden en Zuiden kan aanschouwen. Onderweg zijn de gevolgen van een storm nog duidelijk te merken: omgevallen bomen versperren regelmatig de weg en we klimmen en klouteren er ons een baan overheen.

Na de picknick volgen een erg oude weg, het lijkt wel een romeinse heirweg.

We komen bij Passo Del Monumento. Deze pas is populair bij de toeristen die er per bus worden afgezet en het wijdse zicht aanschouwen. Na een ganse dag alleen te hebben rondgelopen, is het er plots veel te druk voor ons. De mensen verdringen elkaar om een foto te nemen.

Wat zij niet weten is dat een korte klim verder het zicht nog tien keer mooier wordt en dat je hier wel in alle rust kan genieten.

We dalen nu af naar de stranden van Marina Di Campo. De flanken van de berg zijn volgroeid met allerhande struiken en kruiden. Het is zo kleurrijk dat we de steile afdaling er met plezier bijnemen.

Marina Di Campo is een toeristische badplaats. Er zijn langs de route een aantal campings en na wat aandringen wil er dan toch een eigenares een caravan verhuren voor één nacht. We trekken naar het centrum voor onze avondinkopen en genieten van een zelfgekookte italiaanse maaltijd.

Dag 3: Rond Monte Capanne (6h)

Vandaag staat de reus van het eiland op het programma. Met zijn 1917 meter domineert hij het eiland en is hij reeds de ganse reis van in de verte te zien. Vandaag nemen we de bus langs de kustroute rond de berg. We komen langs kleine charmante dorpjes en worden afgezet aan Pomonte, waar we onze wandeling starten.

Als je een berg wil beklimmen, gaat het omhoog. Met volgeladen rugzak klauteren we bergop. De wolken vloeien over de bergflanken in de verte, nu eens is de hemel bedekt, dan weer straalt de zin in haar
volle kracht.

Het is ook op deze wandeling dat we in de schaduwrijke bossen schapen, geiten en everzwijnen tegenkomen.

Na een aardige klim bereiken we een splitsing. We moeten kiezen of we rond de berg wandelen of over de top. We beslissen om er rond te wandelen. De top ziet er maar kaal en rotsachtig uit. Als we hem toch nog willen bezoeken, kunnen we dat later wel via de kabelbaan … zoals de normale mensen.

We belanden zo weer op de GTE, maar dan in omgekeerde richting. De weg wordt rotsachtiger en door wat lage mist kunnen we zelfs de zee niet goed zien. Vlakbij is het echter enorm mooi, met water dat langs de wanden rondom ons stroomt. Wat verder werden deze watervallen officieel benoemd en herinnert alles aan de tijden dat het water hier van levensbelang was voor de inwoners.

De weg draait verder rond de berg en aan de kerk van Madonna del Monte naderen we de bewoonde wereld. Na een dagtocht in de natuur is de kerk een indrukwekkend monument. Via een Ommegang in de vorm van 12 kappeletjes bereiken we Marciana.

In Marciana zelf kan je niet overnachten, maar we hebben geluk: er rijdt nog 1 bus die dag, alleen moeten we 3 uur wachten tot hij komt.

We vullen de tijd met een pannekoek en een drankje. Die avond zoeken we een slaapplaats in Procchio aan de kust.

Dag 4: Procchio naar Biodola (5h)

Het is vandaag onze laatste wandeldag en onze eindbestemming is Biodola, waar we een hotel hebben voor enkele dagen uit te blazen. We maken er een rustige laatste dag van en vertrekken via de grote weg uit de stad richting het aanknooppunt met de GTE.

Via velden en langs een riviertje brengt die ons naar de voet van de Monte San Martino, die we op Dag 2 reeds van een andere kant hebben beklommen. De klim langs hier is echter heel wat stijler en voert ons langs diep uitgesneden rotsen omhoog.

Eenmaal boven lopen we over de rug van de berg. De oude loofbossen maken plaats voor een veel dichtere begroeing naarmate we weer afdalen en de kust naderen.

Na een lange lus komen, niet zo ver van onze vertrekplaats, aan in de baai van Procchio. Vanaf hier volgen we een pad dat in de bossen de kustlijn volgt.

Tussen de bomen hebben we niet veel zicht op het water, maar dan plots opent zich het bladerdek en komen we uit op een klein baaitje, enkel te voet of met de boot te bereiken. Het voelt als een echte ontdekking.

We klimmen uit het baaitje en 10 minuten later staan we al in een volgend baaitje. Ditmaal geen zandstrand, maar een strand dat volledig bedekt is door opgedroogd zeewier. Een rare, maar erg zachte ondergrond om even op te pauzeren.

Via een laatste baaitje voert de weg ons naar het grotere strand van Biodola. Hier zijn we terug in het toeristische gebied, met grote hotels op het strand.

Dit is het einde van onze tocht en we genieten van nog enkele dagen op het eiland om de andere bezienswaardigheden via de auto te bezoeken en te genieten van ons luxueuze hotel samen met de familie.